تحلیل چندبُعدی سیمای زن در شاهنامهی فردوسی: مطالعهای بر پایهی هویت، قدرت و خرد
حبیبه انوری، کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی
شاهنامهی فردوسی به عنوان یکی از مهمترین متون حماسی و فرهنگی زبان فارسی، افزون بر روایت تاریخ اسطورهای ایران، بازتابدهندهی ساختارهای فکری، اجتماعی و ارزشی ایران باستان است. این پژوهش با رویکردی کیفی و مبتنی بر تحلیل محتوای توصیفی ـ تحلیلی به بررسی سیمای زنان در شاهنامه در چارچوب سه مؤلفهی «هویت»، «قدرت» و «خرد» میپردازد.